આંતરિક પરાવર્તન અને પૂર્ણ આંતરિક પરાવર્તન સમજાવો.

(N/A) જ્યારે પ્રકાશ પ્રકાશીય ઘટ્ટ માધ્યમમાંથી પાતળા માધ્યમમાં આંતર સપાટી પર ગતિ કરે છે,ત્યારે તે આંશિક રીતે તે જ માધ્યમમાં પાછો પરાવર્તિત થાય છે અને આંશિક રીતે બીજા માધ્યમમાં વક્રીભૂત થાય છે. આ પરાવર્તનને આંતરિક પરાવર્તન કહેવામાં આવે છે.
જ્યારે પ્રકાશનું કિરણ ઘટ્ટ માધ્યમમાંથી પાતળા માધ્યમમાં પ્રવેશે છે,ત્યારે તે લંબથી દૂર જાય છે.
આકૃતિમાં,આપાત કિરણ $AO_{1}$ માટે,પ્રકાશ આંશિક રીતે પરાવર્તિત $(O_{1}C)$ થાય છે અને આંશિક રીતે પારગમન $(O_{1}B)$ અથવા વક્રીભૂત થાય છે.
વક્રીભવન કોણ $(r)$ એ આપાતકોણ $(i)$ કરતા મોટો હોય છે.
જેમ જેમ આપાતકોણ વધે છે,તેમ વક્રીભવન કોણ પણ વધે છે,જ્યાં સુધી કિરણ $AO_{3}$ માટે,વક્રીભવન કોણ $\frac{\pi}{2}$ ન થાય.
વક્રીભૂત કિરણ લંબથી એટલું દૂર જાય છે કે તે બે માધ્યમો વચ્ચેની આંતર સપાટીને સ્પર્શીને જાય છે. આ કિરણ $AO_{3}D$ દ્વારા દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
જે આપાતકોણ માટે વક્રીભવન કોણ $\frac{\pi}{2}$ થાય છે,તે આપાતકોણને ક્રાંતિકોણ '$i_{C}$' કહેવામાં આવે છે.
ક્રાંતિકોણે આપાત થયા પછી મળતા વિચલિત કિરણને ક્રાંતિક કિરણ કહેવામાં આવે છે.
જો આપાતકોણને વધુ વધારવામાં આવે,દા.ત. કિરણ $AO_{4}$ માટે,તો વક્રીભવન શક્ય નથી અને આપાત કિરણ સંપૂર્ણપણે પરાવર્તિત થાય છે. આને પૂર્ણ આંતરિક પરાવર્તન કહેવામાં આવે છે.
જ્યારે પ્રકાશ સપાટી દ્વારા પરાવર્તિત થાય છે,ત્યારે સામાન્ય રીતે તેનો અમુક ભાગ પારગમિત થાય છે. તેથી,પરાવર્તિત કિરણ હંમેશા આપાત કિરણ કરતા ઓછી તીવ્રતા ધરાવે છે,પછી ભલે પરાવર્તક સપાટી ગમે તેટલી લીસી હોય. બીજી તરફ,પૂર્ણ આંતરિક પરાવર્તનમાં,પ્રકાશનું કોઈ પારગમન થતું નથી.